ارزش اجسام کتونی در ارزیابی عملکرد کلیه ها در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 بررسی گردید
12 آوریل 2021- بیماری کلیوی دیابتی (DKD) یکی از مهمترین عوارض دیابت و همچنین دلیل اصلی بیماری کلیوی مرحله آخر و پیوند کلیه است که به طور چشمگیری کیفیت زندگی بیماران دیابتی را کاهش و مرگ و میر آنها را افزایش می دهد. عوامل خطر DKD را می توان به عنوان عوامل برگشت ناپذیر (به عنوان مثال، سن ، جنس و مدت ابتلا به دیابت) و عوامل قابل اصلاح (به عنوان مثال، قند خون بالا ، فشار خون بالا ، چربی خون بالا و سیگار کشیدن) طبقه بندی کرد. علاوه بر این، عوامل محافظتیDKD ، شامل کنترل قند خون، کنترل فشار خون و کاهش پروتئین ادرار است.اجسام کتونی)KBs( عمدتا در کبد تولید می شوند و سپس به بافتهای خارج کبدی منتقل می شوند. جالب توجه اینست که در مدل های حیوانی دیابتی گمان می شود اجسام کتونی(کتوژنز) توسط کلیه ها نیز تولید می شوند و به عنوان مکانیزم محافظتی برای جلوگیری از آسیب ایسکمی-خونرسانی مجدد کلیه عمل می کنند.
مهارکننده های کوترانسپورتر سدیم گلوکز2(SGLT-2)، یک کلاس جدید از داروهای خوراکی کاهش دهنده ی قند خون هستند که برای مدیریت دیابت نوع 2 استفاده می شوند. یکی از ویژگی های مربوط به مهارکننده های SGLT-2 در درمان بیماران دیابتی، افزایش سطح اجسام کتونی در گردش خون است که به دلیل استفاده از اجسام کتونیبه عنوان سوبستراهای انرژی و فعل و انفعالات بالقوه آنها با گیرنده های کوپل شده با G- پروتئین و سایر مسیرهای سیگنالینگ، نقش مهمی در محافظت از قلب و عروق و کلیه دارد. علاوه بر این، مطالعات بالینی اخیر نشان داده اند که افزایش اجسام کتونی(KBs) به میزان اندک در گردش خون، نقش مهمی در درمان بیماری های مختلف مانند نارسایی قلب ، بیماری تخریب عصبی و سرطان دارد. با این حال، برخی مطالعات نشان داده اند که عوارض رگهای عروقی در بیماران دیابتی که دارای سطح کتون بالایی هستند، در مقایسه با افراد دارای سطح کتون طبیعی، افزایش یافته است.
تا به امروز، تعداد محدودی از مطالعات با تمرکز بر رابطه ی بالقوه ی بیناجسام کتونیو کلیه در بیمارانمبتلا به دیابت نوع 2 انجام شده است. بر اساس اطلاعات موجود، اسیدبتاهیدروکسی بوتیریک(βHBA)78 درصد از اجسام کتونیرا تشکیل می دهد. بنابراین، سنجش غلظتβHBA ، به عنوان شاخصی برای غلظتKB ها در نظر گرفته می شود. مطالعه حاضر با هدف بررسی رابطه ی بین سطوح مختلف اجسام کتونی و عملکرد کلیه ها در بیماران مبتلا به T2DM و ارزیابی اینکه آیا افزایش اندک غلظت کتون بادی ها در گردش خون، می تواند تأثیر مثبتی بر کلیه های بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 داشته باشد، انجام گردید.
در این مطالعه ی گذشته نگر، 955 بیمار مبتلا بهدیابت نوع 2(426 زن و 529 مرد) که از دسامبر 2017 تا سپتامبر 2019 در بیمارستان دانشکده ی پزشکی Fujian بستری شده بودند، مورد بررسی قرار گرفتند.
بیماران مطابق با سطح اجسام کتونی موجود در خون خود به گروههای مختلف تقسیم شدند: گروهی با غلظت پایین نرمال( 0.02 تا 0.04 میلی مول در لیتر)، گروه متوسط نرمال(0.05 تا 0.08 میلی مول در لیتر) ، گروه نرمال بالا(0.09 تا 0.27 میلی مول در لیتر)، و گروهی که سطحاجسام کتونی در خون آنها کمی افزایش یافته بود( بیش از 0.27 و کمتر از 3.0 میلی مول در لیتر).
نتایج این مطالعه نشان داد که افرادی با سطح نرمالKBs ، کمترین خطر ابتلا به بیماری کلیوی دیابتی(DKD) را داشتند و حداکثر سرعت جریان خون در ابتدای سیستول قلبی(PSV[1] ) آنها افزایش یافته بود. کسانی که دارای سطح متوسط نرمال KBs بودند، کمترین خطر افزایش شاخص مقاومت شریانی کلیوی(RI) را داشتند، با یک همبستگی مثبت بین افزایش آلفا-1- میکروگلوبولین و غلظت KBs.علاوه بر این، در افرادی که سطح اجسام کتونی در خون آنها کمی افزایش یافته بود شاخص های گلومرولی، توبول های کلیوی و سرخرگ های کلیه ضعیف بودند. محققان اظهار داشتند که از غلظت KBs کمتر از 0.09 میلی مول در لیتر، می توان به عنوان آستانه ای برای خطر کم اختلال عملکرد کلیه استفاده کرد.
محققان در نتیجه گیری خود اظهار داشتند که افزایش اندک اجسام کتونی در گردش خون، برای عملکرد کلیه ها در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 فایده ی مثبتی ندارد.
منبع:
https://www.hindawi.com/journals/jdr/2021/5596125/